ఐడియల్ ఇండియన్స్

ఎదుటివారికి అపరాధ భావన కలిగించి, అకారణంగా వారిని నిందించి, గోరంతలు కొండతలు
చేసి, కావలసిన పని జరిపించుకోవడంలో, భలే వినోదం దాగుందండి. ఇదే కోవలోకి
చెందుతుంది, 'దేశపు దిష్టి బొమ్మ' ప్రోగ్రాం.

ముందుగా, ఉద్దండ పిండాలయిన ముగ్గురు జడ్జి లు వచ్చారు. వీరు ఈ కార్యక్రమంలో
పాల్గొనబోయే వారందరినీ పీల్చి పిన్డెట్టడంలో, ఉద్దండులు. ఎట్టి
పరిస్థితుల్లోను, ఏకాభిప్రాయం కుదరనట్టు, కొట్టుకు చస్తున్నట్టు నటించే వీరి
నటనకి, ఆస్కార్ పురస్కారం ఇవ్వాలి. వీరికి ముందుగానే ఛానల్ వాళ్ళు, ' అయ్యా,
పోరు నష్టం, పొందు లాభం అన్నారు,' మీరు కొట్టుకు చస్తున్నట్టు నటిస్తే, మా TRP
లు పెరుగుతాయి, బోలెడన్ని వోట్లు వస్తాయి, అని 'వోట్ల తో కోట్లు సంపాదించడం
ఎలా?' అన్న పుస్తకంలో రాసుంది. అందుకని ఉభయతారకంగా మీరు అలా ... అదన్నమాట.
ముందుగా, దేశ వ్యాప్తంగా auditions మొదలయ్యాయి. అవి, చూపిస్తున్నారు. జులాపాల
జుట్టుతో, మనిషికి, జంతువుకి, మధ్యస్తంగా కనిపించే, ఒక ఆకారం వచ్చింది,
ముందుగా. రెండు మూడు వింత విన్యాసాలు చేసి, బావిలోంచి వచ్చే గొంతు లాగ ,
బలహీనంగా ఒక పాట పాడింది. జడ్జీ లు తల కొట్టుకున్నారు. తర్వాత, అటు ఆడ, ఇటు
మొగా కాని గొంతుతో, ఒక ప్రబుద్ధుడు పాట పాడాడు. జడ్జీలు పకపకా నవ్వరు.
దక్షినాది భామ, చంద్రముకి ప్రతిష్టని పెంచడానికి, 'లక లక ' పాట పాడింది.
జడ్జీలు చంద్రముఖి లా గంతులేసారు. ఒకడు జేబు రుమాలు తెచ్చుకు, 'ఏక్ బార్ జో
జాయే..' పాట కు కాళ్ళ మధ్య రుమాలు పెట్టుకు, నాట్యమాడుతూ భీకరంగా పాడాడు.
జడ్జీలు మొత్తుకున్నారు. 'ఇక్కడ మనకు కావలసిన గొంతే లేదా..' అని వాపోయారు.
ఇంతలో వచ్చిందొక కలకోకిల. తేనె గొంతులో రంగరించినట్టు, పాట హిందీ పాట పాడింది.
జడ్జీలు మైమరచిపోయినా, మా కార్యక్రమానికి, ఇది చాలదు... అంటూ, కాసేపు ఉత్కంటత
సృష్టించి, ఆ పిల్ల కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటుంటే, కౌగలించుకుని, కార్డు ఇచ్చి
పంపారు. ఇక ఆ పిల్ల సంభ్రమాశ్చర్యాలు చూపించారు. మళ్ళి కొంత మంది, వింత పక్షుల
తర్వాత, కొట్టుకు చచ్చినట్టు నటించి, ఒకల్లిద్దరిని ఎంపిక చేసారు.
అలా దేశ వ్యాప్తంగా, ౩౦ మందిని ఎంపిక చేసి, ఎక్కడికీ కదలకుండా బాండ్
రాయించుకుని, కట్టుదిట్టం చేసారు. తర్వాత, అందులో వడపోతలు, గుక్క పెట్టి
ఏడవడాలు, గుండెలు పిండే సెంటిమెంట్లు, నిట్టూర్పులు, ఓదార్పులు, అభయ వాక్యాలు,
అయ్యాకా, ఓ పదకండు మందిని ఎంపిక చేసి, 'చూడండి ప్రజలారా, మీ దిష్టిబొమ్మ ఎంతో
దూరంలో లేడు. ఇక్కడే ఈ పదకండు మందిలో ఉన్నాడు. మీ వోట్ల కోసం కళ్ళలో కరెంటు
దీపాలు పెట్టుకు చూస్తున్నాడు...' అంటారు. ఆ ఎంపిక లోను, కొన్ని కిటుకులు
ఉన్నాయండోయ్, అందులో ఖచ్చితంగా, ఒకరిద్దరు సున్నాలు కొట్టుకునే వాళ్ళో, ఆటో
నడుపుకునే వాళ్ళో, లేక గ్రామీణ జానపదులో, ఉండి తీరాలి. అప్పుడు వాళ్ళ ఇల్లు
వాకిలీ, కుటుంబ దీన పరిస్థితి, చూసీ, మరికొన్ని వోట్లు వస్తాయి.
అసలు కార్యక్రమం మొదలవగానే, ఎక్కువ వోట్లు, వచ్చే వాళ్ళనే, పడే పడే 'ప్రమాద
జోన్ ' లో వేస్తారు. ఇక మనలో అపరాధ భావన , పాప భీతి పెంచడమే తరువాయి. 'చూసారా
ప్రేక్షకుల్లరా... ఇంత ప్రతిభ మీ వల్లే వృధా అవుతోంది. అసలు మీరు ఏమి
చేస్తున్నారో తెలుసా? ఈ దీనుడిని, ఉద్ధరించే అవకాశాన్ని కోల్పోతున్నారు. ఇతని
గెలుపు మీ గెలుపు...ఇతని ఓటమి మీ ఓటమి.. తియ్యండి ఫోన్లు... చెయ్యండి
సందేశాలు... అనగానే, కొందరు ఆవేశపరులు, వెంటనే, సందేశానికి ఆరు రూపాయిలు కోత
అని తెలిసినా... 4 -5 పంపించేసి, పాపాన్ని కడిగేసుకుంటారు. ఇంకా గట్టి వాళ్ళని
ప్రాంతీయత తోటి, భాష తోటి, భావోద్వేగ సంద్రంలో ముంచేసి, వోట్లు కొట్టేస్తారు.
ఇంకా మిగిలిన వాళ్ళని సెంటిమెంట్ తో కొట్టి, 'చూసారా...ఇతని దుస్థితికి మీరే
కారణం... ఈ దీనమయిన మొహం చూసారా... ఇతని పాపను చూసారా... ఇల్లు చూసారా.. మీ
రాతి గుండె కరగదా...' అంటూ లొంగదీస్తారు . అలా సున్నాలు కొట్టుకునే, శ్రుతి
లయ జ్ఞానం లేని వాడి కోసం, మిగిలిన వాళ్ళంతా, తుడిచిపెట్టుకు పోయాక, చివర్లో,
ఇద్దరు ముగ్గురు ఉండగా అతన్ని పంపేస్తారు. చివరికి మనం అనుకున్న వాళ్ళు కాక,
ఎవరో గెలుస్తారు. అలా మనం అనుకున్న, నిజంగా ప్రజ్ఞ ఉన్న మన తెలుగు అతను,
గెలవడం కేవలం పోయిన సారి మాత్రమే జరిగింది.
దాన ధర్మాలకు ఆలోచించే మన భారతీయులు, జాతకంలో దోషాలు, పూర్వ జన్మ పాపాలు
కష్టాల రూపంలో వెంటాడుతున్నాయి . ..అంటే, వేలు ఖర్చు పెట్టడానికయినా సిద్ధం.
అపరాధ భావన కడిగేసుకోవడానికి, అనవసర భావోద్వేగాలకు, సెంటిమెంట్ లకు లొంగితే,
వదిలేది, మన ఫోన్ చమురు...ఆదర్సవంతులయిన భారతీయులంతా... ఏమంటారు? మళ్ళి
మొదలవబోతున్న ఈ కార్యక్రమం చూసేటప్పుడు...తస్మాత్ జాగ్రత్త...

 ·  ·  · May 8 at 5:20pm via Email

విజన్ 2020

విజన్  2020

ఎలెక్షన్ వరాలలో కలర్ టీవీ, గృహోపకరణాలు, అప్పులు, అన్నీ అయిపోవడంతో, ఈ సారి
పేదలకు లాప్టాప్ లు, ఉచిత నెట్ సౌకర్యం అందించారు. అప్పుడు వారి జీవన శైలి ఎలా
మారుతుందో చూద్దాం! పెద్దగా సాంకేతిక పరిజ్ఞానం తెలియక పోవడంతో, వాయిస్ చాట్,

వీడియో చాట్ వాడుకుంటున్నారు పేదలు.

లచ్చుమమ్మ పొద్దుటే, వీడియో కాల్ మోగడంతో నిద్ర లేచింది. అవతల నుంచి పొలమ్మ ,'
ఆలె లచ్చుమమ్మ, లేచినావేటే! ఈ పొద్దు మీ గేదె పేడ వేసిందేటే? ఇంటి ముందు పేడ
కల్లాపికి కావాలనే.. వేస్తె జెప్పే, మా చిన్నాడిని పంపిస్తా..'!

' ఎంకమ్మ పేడ కోసం నిన్నే చెప్పినాది కాదేటి.. ఈ పొద్దు నీకిస్తే,
గోడవేసుకుంటదే! ఓ పాలి సుబ్బమ్మ పిన్నిని అడిగి సూడే. మరి నేను
ఎల్పోచెత్తానే !'




*******

' ఒసాయ్ రాములమ్మ.. వొళ్ళు కొవ్వేక్కిన్దా ?' వాయిస్ చాట్ లో అరిచింది
సమ్మక్క.

' పొద్దుగాలే లొల్లి పెట్టబట్టినావ్? మంచిగుండదు బిడ్డా!'

'మొరిలా నా బిందె తీసి నీ బిందె బెట్టినావన్ట ! ఏందే నీ రుబాబు?'

'పెట్టినా , ఏం చేస్తావే? ఇయాల రేపు పంపుల్ల గాలి ఎక్కువా, నీలు తక్కువ
రాబట్టే.. మూడు దినాల సంది చుక్క నీళ్ళు లేవు..నువ్వు రొజు బిందె పెట్టి
పండితే, చూస్తూ కూర్చోవాల్నా? సర్కారోడి నీళ్ళు నీ అక్క సోమ్మేమి కాదు మల్ల...'

'నిన్ను...'

ఆ తర్వాత వాళ్ళతో పాటు చుట్టుపక్కల అమ్మలక్కలు అంతా అటూ- ఇటూ మద్దత్తుగా చేరి,
కరెంటు పోయి, లప్తోప్ డీస్ఛార్జ్ అయిపోయేదాకా ,బండ బూతులు తిట్టుకున్నారు..

*******

'రంగామ్మక్క, ఏందే ఈ మధ్య చాట ముచ్చట్లలో కనిపించట్లేదు? '

'అయ్యా బాబొఇ... ఏటి సెప్పేది... సచ్చినాడు నా మొగుడు, ఏం దొరికితే అది
తాకట్టు పెట్టి బాగా తాగ మరిగినాడు కదేటే! ఈ కంపిటర్ దాచలేక చస్తున్న.. ఏడ
దాచినా దొరకబుచ్చుకుని, అమ్ముకు తాగాలని చూస్తున్నాడు.. అందుకే, వాడికి
తెలియకుండా, మంచి చోట దాచా...'

'అవునా ఎక్కడక్కా ?'

'మంచి నీళ్ళ తొట్టి లో వేసానే! వారం అయినాది.. '

'తొట్టిలో బాగా నీళ్ళు పోసినవా?'

'నిండా పోసీసినాను గందా...నా పెనిమిటి చూడకుండా తీసి ఎండబెట్టి మాట్లాడతాలే !
'

'ఇంకేతికి పనికొస్తది కంపిటర్... బయట తీసి బెట్టు.. నీ మొగుడు అమ్ముకున్నా,
రూపాయి రాదు... భలే జాగర్త రంగామ్మక్క నీది...'

ఆరు టోపీల ఆలోచనలు

ఆరు టోపీల ఆలోచనలు

శర్మ పెదనాన్న గారు 'ఎడ్వర్డ్ డిబోనో' అనే శాస్త్రజ్ఞుడి ఆరు టోపీల ఆలోచనలు(Six Hat Thinking ) గురించి చెప్పగానే, ఆ టోపీల మహిమ ఎలా ఉంటుందో చూడాలనిపించింది. కాని, ఆ శాస్త్రజ్ఞుడు ఎవరో కనిపెట్టి, బోలెడు డబ్బులు పెట్టి టోపీలు కొని తేవడం కష్టం కనుక , నేనే తెలుపు, ఎరుపు, నలుపు,పసుపు, ఆకుపచ్చ, నీలం టోపీలు కొని తెచ్చుకున్నాను. మరి టోపీలలోకి  మహిమ ఎలా వస్తుంది ? ఆవాహన చేస్తే పోలా! అనిపించింది. వెంటనే, అన్ని టోపీలను వరుసగా పేర్చి, క్రింది మంత్రాన్ని చదివాను.

' ప్రధమే తెల్ల టోపీ అంతరే , బోడిగుండాకార మండలే శాంతకవితాకన్యకాం ఆవాహయామి, స్థాపయామి పూజయామి. తెల్ల టోపీ ఉత్తర దిగ్భాగే,టమాటో ఆకార  మండలే విప్లవకవితాకన్యకాం యెర్ర టోపీ అంతరే ఆవాహయామి , స్థాపయామి పూజయామి. యెర్ర టోపీ ఈశాన్య దిగ్భాగే క్రికెట్ బాల్ ఆకార మండలే నిరసనకవితాకన్యకాం నల్ల టోపీ అంటారే ఆవాహయామి, స్థాపయామి పూజయామి ...ఇలా.... పొగడ్తకవితాకన్యక (పసుపు టోపీ) , హరితకవితాకన్యక (పచ్చదనం- పరిశుబ్రత--ఆకుపచ్చ టోపీ), వెదాన్తకవితాకన్యక( నీలం టోపీ) లో ఆవాహన చేసి, పటిక బెల్లం నివేదించాను. మండపే స్థిత సర్వదేవతాభ్యాం సుప్రీతా సుప్రసన్నా, వరదా భవతు. మమ ఇష్ట కామ్యార్ధ సిద్ధిరస్తు! ' అనుకుని రంగం లోకి దిగాను.

ఇప్పుడు నాకొక సమస్య కావాలి. మా వంటింటి అలమారాలో రాత్రి వేళ ఒక ఎలుక దూరుతుంది. అది నేను నిద్రపోతున్నప్పుడు, నెమ్మదిగా, ఎక్శాస్ట్ ఫ్యాన్ కన్నం లోంచి చల్లగా వచ్చి, దురాక్రమణ చేస్తుంది. ముందుగా ఏ మందునయినా ఇలా ఎలుకల మీద ప్రయోగించడం మామూలే కదా! అందుకే, నా పని, దానితోటే  మొదలుపెట్టా !

ముందుగా తెల్ల టోపీ ధరించి, ఎలుక ఉన్న అలమారు ముందు కూర్చుని, ' చూడమ్మా, ఎలుకా! శాంతము లేక సౌఖ్యము లేదు, కనుక నువ్వు మా ఇల్లు వదిలి తక్కిన 104 ఫ్లాట్స్ లో ఏదో ఒక దానికి వెళ్ళిపో. మనం ప్రశాంతంగా ఉంటె చాలు, మిగతా వాళ్ళు గింజుకున్నా సరే, ఇదే సగటు భారతీయుడి సిద్ధాంతం...' అని శాంతంగా చెప్పాను.

తరువాత యెర్ర టోపీ పెట్టుకుని, ' విప్లవం, వర్ధిల్లాలి! తర తరాలుగా మీ ఎలక జాతి మా ఇల్లాళ్ళను, గోడౌన్ లను దురాక్రమణ చేసి హింసిస్తున్నారు. మర్యాదగా వెళ్ళకపోతే, పైడ్ పైపర్ ను పిలిచెద ...' అని బెదిరించాను.

ఇక నల్ల టోపీ వంతు. ' ఓసీ! ఎలుకరాజమా ! నీకునూ నేను లోకువయితినా! నీ ధోరణిని తీవ్రంగా ఖండిస్తున్నాను. తక్షణమే మదీయ గృహము వదిలి పోనిఎడల ఇచ్చోటనే ఆమరణ కవితా దీక్ష పూని, నీపై  ఘడియకో కవిత చెప్పి హింసించెద ! ' అంటూ ఒక వికటాట్ట హాసం చేసాను. ఎలుక కదిలిన చప్పుడు. హమ్మయ్య, టోపీలు పని చేస్తున్నాయి. ఎలుక నుంచీ సంకేతాలు వస్తున్నాయి.

ఉత్సాహంతో పసుపు టోపీ అందుకున్నాను. లోకమందు పొగడ్తకు పడని  ప్రాణి లేదు కదా! ' ఎలుకా! చిన్న జీవివయినా గణేశుడి వాహనమయితివి. పిల్లికి ఆహారమయి, దాని కడుపు నింపు చుంటివి. ప్రయోగాములకు నీవే ప్రాణము. నీవు ఇంటిలో కంటే, పక్కింటిలో ఉంటె భలే అందముగా ఉందువు. కనుక అచ్చటికే పొమ్ము...'అని విన్నవించితి.

తరువాత ఆకుపచ్చ టోపీ పెట్టుకుని, శుబ్రత- పరిశుబ్రత గురించి, క్లీన్ మరియు గ్రీన్ గురించి దానికొక క్లాసు పీకాను. ఇంక మిగిలిన నీలం టోపీ పెట్టుకుని, 'ఈ లోకంలో ఏదీ శాశ్వతం కాదు. నువ్వు, నేను అంతా  నశిస్తాము. అందుకే అశాశ్వతమయిన నీ దేహాన్ని నా ఇంటిలో చాలించక ఆత్మజ్ఞానం వృద్ధి చేసుకోడానికి, ఏ బాబా ల ఇంటికో వెళ్ళమ్మా !' అంటూదానికి  జ్ఞానోదయం చేసాను. 

ఇక ఆరు టోపీలను ఎలుక ఉన్న అలమారు ముందు పెట్టి, ఏదో ఒకటి ఎంచుకుని, ఈ సమస్యను పరిష్కరించమని చెప్పి, నిద్రపోయాను. తెల్లారి చూద్దును కదా! ఆరు టోపీలు కొట్టేసి, ఎలుక వెళ్ళిపోయింది. 

నీతి  : ఆలోచనా విధానములు మన కొరకే గాని ఎలుకలకు వర్తించవు. ఎలుకలను నమ్మరాదు. ...చేరి ఎలుకల మనసు రంజింపగారాదు!

 

కార్యక్రమ నిర్వహణ

ఈవెంట్  మానేజ్మెంట్

ఏ వ్యక్తికయినా కొన్ని పనులు స్వప్రయోజనానికి చెయ్యవలసి వస్తుంది, కొన్నిమొహమాటానికి చెయ్యవలసి 

వస్తుంది. అలా ఓ కార్యక్రమ నిర్వాహుకల చుట్టమయిన 'ఈవెంట్ మేనేజర్' --త్రివిక్రమ్ కి, మొహమాటానికి 

వప్పుకుని, ఒక కార్యక్రమం నడపవలసిన అవసరం ఏర్పడింది. ఆ కార్యక్రమం ద్వారా వచ్చే నిధులు 'గిరిజన

సంక్షేమానికి' విరాళంగా ఇవ్వడం జరుగుతోంది కనుక, ప్రచారం కోసం రాజకీయ నాయకులు, స్వామిజిలు విరివిగా 

వస్తారు-- అలా తనకు కొంత లాభం ఉండకపోదులే, అనుకున్నాడు త్రివిక్రమ్.

'గిరిజన సంక్షేమ నిధులు' సేకరించే కార్యక్రమం కనుక-- జానపద నాట్యం, తోలు బొమ్మలాట, కోలాటం, సమూహ 

నృత్యాలు , చిందు నృత్యాలు వంటివి ఏర్పాటు చేసారు. మధ్యలో గిరిజన పిల్లల విన్యాసాలు, జానపద గీతాలు, 

నృత్యాలు ఏర్పాటు చేసారు. కార్యక్రామాలన్ని ఒక క్రమంలో రాసుకుని, వ్యాఖ్యానాలు కూడా రాసుకుపెట్టుకున్నాడు 

త్రివిక్రమ్. 'ఈవెంట్ మానేజ్మెంట్' లో ఉన్న పెద్ద లొసుగు ఏవిటంటే, అనుకున్న అతిధుల కంటే, తిది వార నక్షత్రాలు 

లేకుండా వచ్చే అనుకోని అతిధులే! పైగా అతిధులు ఊరికే వస్తారా-- బుర్ర నిండా బోల్డు సృజనాత్మకమయిన

అవిడియాలతో వస్తారు. వీళ్ళని - వీళ్ళ అవిడియాలని, ఎదుర్కోవడమే పెద్ద సవాల్!



గిరిజనులు అమ్మయకులు- నగర పోకడలు, ప్రవర్తనా నియమాలు తెలియని వాళ్ళు. చెట్టుకి- పుట్టకి ఒక్కళ్ళుగా 

అటూ- ఇటూ పొతే వెతకడం కష్టమని, అందరినీ, వేదిక పైనే ఒక మూలగా కూర్చోపెట్టారు. ముందుగా వినాయకుడి 

ప్రార్ధనా గీతం మొదలయ్యింది... ఈ లోపల ప్రముఖ స్వామీ 'గడబిడానంద' విచ్చేశారు. పాడుతున్న అమ్మాయి 

దగ్గర మైక్ లాక్కుని, స్వామిజిని వేదిక మీదకు ఆహ్వానించాడు త్రివిక్రమ్. ఆయన ఉబ్బిపోయి, మైక్కాసురుడిలా 

మైక్ లాక్కుని ప్రసంగం మొదలెట్టాడు. అలా వినాయకుడి ప్రార్ధన అర్ధాంతరంగా ముగిసింది. స్వామిజి సృష్టి

రహస్యాలన్నీ చెబుతున్నారు. గిరిజనులు గోళ్ళు గిల్లుకుంటున్నారు. అలా ఆయన ప్రవచనాలు జరుగుతుండగా, 

ప్రముఖ రాజకీయ వేత్త - ప్రలొభ్ విచ్చేశారు. త్రివిక్రమ్ స్వామిజి దగ్గర మైక్ , ఆఫ్ చేయించి, రిమోట్ మైక్ తో ప్రలొభ్ 

ని స్వాగతించి, మైక్ అందించాడు. డబ్బు భాష తప్ప యే ఇతర భాష సరిగ్గా రాని ప్రలొభ్ విషయానికి- విషయానికి 

సంబంధం లేకుండా, ఆవు వ్యాసం చెప్పినట్టు, ' గిరి జనులు అంటే, ఆటవికులు, వీరికి వారి సంక్షేమం తెలియదు 

కనుక -- మనము వారిని రక్షించేదము. వాళ్లకి వేసుకోడానికి బట్టలు లేక ఆకులు కట్టుకుందురు-- అందుకే

మనము ఉదారముగా మన బట్టలన్నీ విప్పి వారికి ఇయ్యవలెను..' అని చెప్పుకుంటూ పోతున్నాడు. ఇద్దరు గిరిజన 

స్త్రీలు వేదికపై పేలు చూసుకోవడం మొదలెట్టారు. ఒక పిల్ల వాడు ప్రలొభ్ మాటలకు తిడుతున్నాడని భయపడి, 

ఎడుపులంకిన్చుకున్నాడు. సమయానికి ప్రముఖ సిని నిర్మాత 'దైవాధీనం' రావడంతో ప్రలొభ్ మైక్ ఆఫ్ చేసి-

దైవాదీనానికి అందించాడు త్రివిక్రమ్. 'చూడండి- ఎంత కష్టపడ్డా, సినిమా ఆడుతుందో లేదో చెప్పలేం. అంతా 

దైవాధీనం. అలాగే గిరిజనులు ఎంత కష్ట పడ్డా, కడుపులు నిండక బాధ పడుతున్నారు. వీళ్ళందరికీ సినిమాల్లో 

జూనియర్ నటినటులు గా అవకాశాలు ఇప్పించాలి. రైతు బజార్ లాగా 'గిరిజన బజార్' ఏర్పాటు చెయ్యాలి...' అని

చెప్పుకుంటూ పోతున్నాడు. ఇద్దరు గిరిజన పిల్లలు చేతిలో ఉన్న కర్రలతో కొట్టుకున్నారు. వాళ్ళ అమ్మలు వేదిక 

మీద పోట్లాడుకోసాగారు. తోలు బొమ్మల కళాకారుడు తన చిట్టి బొమ్మలను పిల్లలకు ఇచ్చి ఊరుకోబెట్టాడు.


ఇంతలో ప్రముఖ వ్యాపారవేత్త ' కిటుకులరావు' వచ్చాడు... మళ్లీ ప్రసంగం... త్రివిక్రమ్ కి మతి పోతోంది... అతను 

రాసుకున్న కార్య- క్రమం అంతా సక్రమంగా కాక, గందర గోళంగా తయారయ్యింది. ప్రేక్షకుల్లో అసంతృప్తి 

మొదలయ్యింది. కొంత మంది టొమాటోలు- గుడ్లు కొనుక్కు తెచ్చుకోడానికి వెళ్లారు. పదో నెంబర్ ప్రమాదసూచిక 

గమనించిన త్రివిక్రమ్, గట్టిగా జుట్టు పీక్కుని, పక్క వాడి జుట్టు కూడా పీకి, పెద్దగా పొలికేక పెట్టాడు. అతడి   

దురదృష్టం, కోయ భాషలో అది నృత్యానికి, నాయకుడి అనుమతి సంకేతం కావడంతో--- గిరిజనులంతా, 

ఊకుమ్మడిగా లేచి నృత్యాలు చెయ్యసాగారు. ఒకే వేదికపై ఒక పక్క కోలాటం, ఒక పక్క సామూహిక నృత్యం, ఒక 

పక్క తోలుబొమ్మలాట... ఉన్న స్థలం లో చక్కగా అమరి, ఒకరినొకరు ప్రోత్సహించుకుంటూ, లయబద్ధంగా నృత్యం 

చేస్తుంటే, ఎల్లలు తెలియని అడవి నెమళ్ళు, హరివిల్లు రంగుల్లో మునిగి, వేదికపై ఒకేసారి నృత్యం చేస్తున్నట్టు-- 

ప్రేక్షకులు మంత్రముగ్డుల్లా చూడసాగారు. మొత్తానికి ఆ కార్యక్రమం క్రమం తప్పి, అనుకోని మలుపులు తిరిగి,

ఊహించనంత విజయవంతమయ్యి-- ' త్రివిక్రమ్' కి మంచి పేరుప్రతిష్టలు తెచ్చి పెట్టింది. గండం గట్టేక్కినందుకు 

దైవానికి కృతఙ్ఞతలు చెప్పుకున్నాడు ,త్రివిక్రమ్.

హింస- అహింస

హింస- అహింస 

ప్రాణ భయంతో పారిపోయిన ఒక ఫ్యాక్షనిస్ట్ 'రాజు' గారు, అజ్ఞాతవాసానికి నాటకాల కంపెనీని ఎన్నుకున్నాడు.

ఆ నాటకాల వాళ్ళు మరిచిపోయిన మన పురాణాలలోని మహనీయులని గురుతు చేసే అద్భుతమయిన

కధలు ఎన్నుకుని, సంభాషణలు రాసుకుని, నటిస్తున్నారు. రాజు గారు మాంచి ఒడ్డు, పొడవు, వారి గొంతులో 

గాంభీర్యం ఉండడంతో, వారినే హీరో గా ఎన్నుకున్నారు.జీమూతవాహనుడి కధ. చీమకి కూడా అపకారం 

తలపెట్టడు ఈ మహానుభావుడు. తనను కుట్టిన చీమను కూడా ,తీసి పక్కన పెడతాడు. భూతదయ, కరుణ 

మేళవించిన అద్భుత మూర్తీ.గరుడునికి బలిగా రోజుకొక్క నాగు సమర్పించాబడాలి. ఆ రొజు 'శంఖచూడుడు' అనే

నాగు వంతు. మలయ పర్వతం మీద విలపిస్తున్న శంఖచూడుడి తల్లి నుంచి వివరాలు తెలుసుకున్న 

జీమూతవాహనుడు, కరిగిపోయి, తానే గరుడునికి బలిగా వెలతానంటాడు. తాను చీల్చుకు తింటున్నా, యెంత 

మాత్రం భయం లేక ఆనందంగా ఆహారం అవుతున్న వ్యక్తిని చూసి, గరుడుడు దివ్య దృష్టితో తన తప్పు 

తెలుసుకుంటాడు. గౌరీ దేవి అనుగ్రహంతో,జీమూతవాహనుడు పునర్జీవితుడవ్వడమే కాకుండా, అంతవరకూ 

గరుడుడు భక్షించిన నాగులు కూడా, సజీవమవుతాయి. గరుడుని పగ చల్లారుతుంది. జీమూతవాహనుడి 

హృదయంలోని దయ,కరుణ, నాగులకు శాపవిముక్తి కలిగించి, గరుడుని పగను కూడా ప్రేమగా మార్చింది.

ప్రేమ లోని దివ్యత్వం ఇదే!

ఇక ఈ కధలో మన రాజు గారు ఎలా ఇమిడారో చూద్దామా?

ముందుగా జీమూతవాహనుడి అహింసా తత్వాన్ని చూపడానికి, ఒక గండు చీమను రాజుగారి మీదకు 

ఎక్కించారు. దాని ఖర్మ కాలి అది రాజు గారిని కుట్టింది. పౌరుషం తన్నుకోచ్చిన రాజుగారు...వీపు వెనుక నుంచి 

కత్తి లాగి, ' కత్తితో కాదే, కంటి చూపుతో చంపేస్తా!' అన్నారు... ఈ లోపు తెర వెనుక నుంచి , 'అయ్యా, ఇది చంపే

పాత్ర కాదు...భూత దయ, దాని వంక ప్రేమగా చూసి, బల్ల మీద వదలాలి...' అన్నారు. ఒక్కసారి శత్రువులు, 

ప్రాణభీతి గుర్తొచ్చిన రాజుగారు, చీమను బల్ల మీద వదిలి, ఎవరూ చూడకుండా దాన్ని పిడికిలితో గుద్ది 

చంపేశారు..తరువాత సన్నివేశం మలయ పర్వతం మీద 'శంఖచూడుడి' తల్లి ఏడుస్తూ ఉంటుంది... ఈయన

వోదార్చాలి... 'నా బిడ్డను ఇవాళ గరుడునికి బలి ఇవ్వాలి..' అంటూ వలవలా ఏడుస్తోంది నటీమణి. 'ఛీ! వంట్లో చేవ 

చచ్చినట్లు అట్ట ఏడవడం కాదు... కత్తికి కత్తి... తలకు తల...రక్తానికి రక్తం... ప్రాణానికి ప్రాణం... ఇప్పుడే ఆ

గరుడుడి సంగతి చూస్తా..' అంటూ చొక్కా మడత లోంచి, గన్ తీసాడు... హడిలిపోయాడు స్త్రీ పాత్రధారి. 

పారిపోతుండగా, విగ్ ఊడిపోయింది. అసంకల్పిత ప్రతీకార చర్య లా వెంటనే తెర దించేసి, ప్రేక్షకులని బుజ్జగించి, 

రాజుగారిని బాగా ప్రసన్నం చేసుకుని, ఆయన వంటి మీద ఉన్న మారణాయుధాలు అన్నీ తీసుకుని, మళ్లీ తెర 

ఎత్తారు. ఈ సారి గరుడుడు ముక్కుతో పొడుస్తుంటే, జీమూతవాహనుడు నవ్వుతూ చూడాలి. ఎంతో ఇష్టంగా 

ఆహారం అవ్వాలి. గరుడ పాత్ర ధారి ఆకాశం నుంచి, బెదురుగా, తాడు సహాయంతో, వేలాడుతూ వచ్చాడు. 

'వచ్చినావురా.. దా చూసుకుందాం నీ పెతాపము నా పెతాపమూ...నేను తొడ కొడితే, ఆ సౌండ్ కే గుండె ఆగి 

చస్తావు నువ్వు..' అంటూ మొదలుపెట్టారు రాజు గారు. 'ఓహో, కత్తులూ, గన్ లు లాక్కోగలం కాని, ఈ తొడ 

సంగతి ఎందుకు తట్టలేదబ్బా ! ' అనుకుంటూ, తెర వెనుక నుంచి, దణ్ణాలు పెడుతూ, సైగ చేసారు నాటకం 

వాళ్ళు. వెంటనే రాజుగారు చల్లబడి, మౌనంగా కూర్చున్నారు. గరుడ పాత్ర ధారి భయపడుతూ, 'హ హ హ... ఈ 

విషపు నాగు ఇవాళ నాకు ఆహారం అగుట తధ్యము...' అన్న అతని డైలాగ్ చెప్పాడు. ఎటు నుంచి పొడవాలో 

తెలియక అయోమయంగా చూస్తున్నాడు. ఆసరికే అతని మాటలకు ఆవేశం తలకెక్కిన రాజుగారు, 'చూడు, ఒక 

వైపే చూడు.. రెండో వైపు చూడకు... తట్టుకోలేవు...' అంటూ అతడు వేళ్ళాడుతున్న తాడును మొలలో దాచిన 

చిన్న కత్తితో కోసేశారు. వళ్ళు మండిపోయిన నాటక సమాజం వాళ్ళు రాజుగారిని, ప్రేక్షకుల్లోకి తోసేసారు. హింస 

ఎంత హింసాత్మకంగా ఉంటుందో , దేహశుద్ధి చేసి, చేతల్లో చూపించారు ప్రేక్షకులు.

పందెం

పందెం 

మరదలు అనంతలక్ష్మీ(అల) అంటే పంచప్రాణాలు కౌస్తుభానికి(కౌషి). పెళ్లి చేసుకోమని బతిమాలుతున్నాడు. 

మరి అల గడుసు పిల్ల, హాస్యప్రియురాలు. చిన్నప్పుడు శ్రీలక్ష్మి కామెడీ అంటే పక్కవాళ్ళ చెవులు కోసేసేది. బావ 

అంటే ఇష్టమున్న, అడగ్గానే వప్పేసుకుంటే లోకువ కనుక చిన్న పరీక్ష పెట్టింది. ఒక రోజంతా, పొద్దుట లేచిన దగ్గరి 

నుంచి, యే వస్తువు చేతిలో ఉంటే, దాని తాలూకు ప్రకటన నటిస్తూ చెప్పాలి. ఈ వస్తువులన్నీ స్వయంగా అల 

ఎంచి మరీ పెడుతుంది. ఒక వేళ ఏదయినా ప్రకటన చెప్పలేకపోతే, పెళ్లి కుదరదు. సాయంత్రానికి మాత్రం కౌషి కు 

నచ్చిన ఒక ప్రకటనలో నటించి మెప్పించవచ్చు. బావా- మరదళ్ల సవాళ్లు ఇంట్లో వారికీ వినోదమే కనుక అందరూ 

సమ్మతించారు.

పొద్దుటే కాల్గేట్ డెంటల్ క్రీం తో సిద్ధంగా ఉండి అల. ఎంతో ఆలోచించి, 'వెచ్చని తాజా శ్వాస కోసం కాల్గేట్ డెంటల్ 

క్రీం...పళ్లకు చిగుళ్ళకు ఆరోగ్యము కాల్గేట్ డెంటల్ క్రీం...' అని పాడాడు కౌషి. అల నవ్వింది. వెంటనే కాఫీ 

అందించింది, ' ఫిల్టర్ కాఫీ నా? , లేదండి బ్రు ఇన్స్టంట్ ...ఫిల్టర్ కాఫీ రుచికి ఇంచుమించు సరిసాటి...' అన్నాడు. 

ట్రిపుల్ x సబ్బు చేతికిచ్చి చొక్కా ఉత్తుక్కోమంది అల. 'ట్రిపుల్ x సబ్బు...సంస్కారవంతమయిన సబ్బు...' 

అంటూ నవ్వుతూ ఉతికేసాడు కౌషి. తర్వాత లైఫ్ బాయ్ సబ్బు ఇచ్చింది అల. 'అలా, కావాలంటే, దీని ప్రకటన 

పాడతానే! ఈ సబ్బుతో మాత్రం జీవితంలో రుద్దుకోలేదే...' అని బతిమాలుకున్నాడు కౌషి. సరే, పాడి మెప్పించు, 

ఇంకో సబ్బిస్తా, కాని దాని ప్రకటన కూడా చెప్పాలి...అంది అల. 'ఆరోగ్యానికి రక్షా ఇస్తుంది లైఫ్ బాయ్...లైఫ్ 

బాయ్ ఎక్కడ ఉందో ఆరోగ్యం అక్కడ ఉంది..' అని ఉత్సాహంగా ఆరున్నొక్క రాగంలో పాడాడు. వెంటనే 

ప్రసంనమాయి, హమాం సబ్బు అందించింది అల. బాబోయ్, ఇంకో సబ్బు అడిగితే ఎలాంటిది స్తుందో...అనుకుని, 

'నిజాయితీ అంటే హమాం సబ్బు...' అంటూ, బుద్ధిగా స్నానానికి వెళ్ళాడు కౌషి. 'రేయ్మాండ్' దుస్తులు 

వేసుకుంటూ, 'రేమాండ్ ది కంప్లేతే మాన్...' అన్నాడు కౌషి. నవరత్న నూనె రాసుకుంటూ, 'అతి చిన్న 

యే.సి...చల్ల చల్లని కూల్ కూల్...' అన్నాడు. పూజ చేసుకుంటూ ఉండగా, 'అంబికా దర్బార్ బత్తి'ఇస్తే, కళ్ళ

నీళ్ళు పెట్టుకుని, 'అమ్మని మర్చిపోలేము... అంబికా ను మర్చిపోలేము..., నువ్వు రాలేవు కదా అమ్మ...' 

అన్నాడు దీనంగా. 

ఇంతలో ఫోన్ మోగింది... కౌషి బాస్ అర్జెంటు గా ఆఫీసు కి రమ్మన్నాడు...'బ్రతుకు జీవుడా..' అనుకుంటూ, ఒక 

ఐడియా మీ జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. మళ్లీ వస్తానే, సాయంత్రం ఇక నా వంతు... అన్నాడు, 'హీరో హాన్డా...దేశ్ కి 

ధడకన్..' అంటూ బిక పై వెళుతూ ... అల పెంకితనానికి తగిన బుద్ధి చెప్పాలని ఆలోచిస్తున్నాడు కౌషి. 

మెరుపులా ఒక ఐడియా తట్టింది. సాయంత్రం ఇంటికి , చుట్టూ ఒక పది మంది ఆడపిల్లలని వెంటబెట్టుకు 

వచ్చాడు... కోపం గా చూస్తున్న అలతో, 'ద ఆక్ష్ అఫెక్ట్...' అన్నాడు. ఇంక ఆలసించిన ఆశాభంగం అని 

అర్ధమయిన అల బుద్ధిగా పెళ్ళికి వప్పేసుకుంది. కధ కంచికి... మనం పేస్ బుక్ కి...

హీరో - హీరొయిన్

 హీరో - హీరొయిన్ 

అప్పటికి, ఇప్పటికి, ఎప్పటికీ మన తెలుగు హీరోలకు అచ్చంగా పాతికేళ్ళు. కాలం చెల్లిపోయిన హీరోలకయినా అంతే వయసని, రచయతలు తమ స్క్రిప్ట్లో రాసి మనల్నిభ్రమిమ్పజేస్తారు. మరి టికెట్ కొన్నకా నమ్మక చస్తామా? చచ్చినట్టు ...నమ్మాల్సిందే. పాపం హీరొయిన్ లకు మాత్రం ఈ నియమం వర్తించదు. అందుకే వాళ్ళ వయసు ౩౦ దాటిందా, ఇంతకు ముందు నటించిన హీరోల అక్క పాత్రలు, పిన్ని పాత్రలు వేసి, క్రమంగా అమ్మ పాత్ర, అమ్మమ్మ పాత్రకు పదోన్నతి పొందుతారు. అందుకే వాళ్ళకు 16 యేళ్ళని చెప్పి నటన మొదలుపెడతారు. 

అప్పుడు హీరో 'రాముడు మంచి బాలుడు' టైపు. మంచి ప్రవర్తన కలిగి, విలన్లతో పోరాడి, ధర్మాన్ని, న్యాయాన్ని రక్షిస్తాడు. వీటి కోసం అసహజమయిన విన్యాసాలు చెయ్యకుండా, కత్తి యుద్ధం చేసో, నలుగురిని చితగ్గోట్టో, లేదా ఎత్తుకు పైఎత్తు వేసో, గెలిచేవాడు. మరి ఇప్పటి హీరోలు, పీకలు తెగ్గోసి, చేతులు నరికి, కాళ్ళు విరిచి, మోసాలు చేసి, కిడ్నాపులు, బ్లాక్మైల్లు అంతెందుకు రక్తం ఏరులయ్యి పారితే గానీ శాంతిన్చరు. చూసే పిల్లలు హడిలిపోతారు. అప్పుడు అమ్మలు 'అదంతా టొమాటో సాస్ అమ్మా,' అని ఊరుకోబెడతారు. పైగా ఇలాంటి సన్నివేశాలలో కొట్లాటకు

వొచ్చేవాళ్ళంతా తెల్ల బట్టలు వేసుకుంటారు, ఎందుకో అర్ధం కాదు. అసలు హీరో  హీరోనా, లేక విలనా అనేది కూడా అర్ధం కాదు. ఇప్పటి సినిమాల్లో విలన్ల అవసరం లేదు. హీరోనే డ్రగ్స్ అమ్ముతాడు, మాఫియాలు చేస్తాడు, మోసాలు చేస్తాడు, దొమ్మిలు, దొంగతనాలు,హత్యలు చేస్తాడు. పైగా 'నేనెంత పెద్ద ఎదవనో నాకే తెలియదు' అంటాడు. 'మాకు తెలుసు' అనుకుంటారు ప్రేక్షకులు.

మరి హీరోలు విలన్లయితే , హీరోఇన్లు మడికట్టుకు కూర్చుంటారా? అందుకే ఐటెం సాంగ్స్ కూడా వాళ్ళే పాడేసి, వొళ్ళు దాచుకోకుండా వాళ్ళ వొంతు న్యాయం చేస్తున్నారు. అప్పటి సినిమా పేరులు 'గుణవంతుడు, బుద్ధిమంతుడు, మంచి మనసులు, ఆదర్శ కుటుంబం,' మరి ఇప్పుడో, ' పోకిరి, పొగరు, ఇడియట్, కంత్రి,' కొన్ని విచిత్రమయిన పేర్లు ,'మిరపకాయ్, సీమ టపాకాయ్, ఈగ, ఊసరవల్లి, కందేరీగ, డేగ ' అంటూ. విదేశాల్లో షూటింగ్ అని , గ్రాఫిక్స్ అని బోలెడంత డబ్బు తగలేడతారు. హీరోలకు కొట్లలో ఉండే రేటులు, పాపం హీరొయిన్ లకు మాత్రం లక్షల్లో ఉంటాయి. హీరోయిన్ లకు చివరికి కొంత సొమ్ము ఎగ్గొడతారు. అప్పటికి, ఇప్పటికి మారనిది హీరోయిన్ పాత్ర, ఒక్క బట్టల విషయంలో తప్ప. ఒక మూల నిల్చుని, హీరో నరుకుతుంటే, బెదురుగా, కొన్ని సార్లు ఆశ్చర్యంగా, ఉత్సాహపరుస్తూ చూస్తుంటుంది అంతే. ఎక్కడో సరదాగా హీరిఒనే ప్రధాన సినిమాల్లో, కొన్ని విన్యాసాలు చేయిస్తారు అంతే. ఇంకో మారని విషయం, ప్రేక్షకుల అభిరుచి. భారి సెట్టింగులకి, గ్రాఫిక్స్ కి వెచ్చించే సమయం వైవిధ్యానికి,

కధకి, విలువలకి ఇవ్వట్లేదు. అందుకే అటువంటి సినిమాలు ఫ్లోప్ అయిపోతున్నాయి. చిన్న బడ్జెట్, చిన్న హీరోల సినిమాలు, కధ- కధనం నచ్చి హిట్ అయిపోతున్నాయి. మరి భవిష్యత్తులో అయినా హీరోయిన్ తల రాత మారుతుందేమో చూద్దాం.