ఆకేసి...అన్నంపెట్టి ...

'ఆకేసి... అన్నం పెట్టి... పప్పేసి... కూరేసి... చారేసి...పెరుగేసి... అన్నీ కలిపి అబ్బాయి నోట్లో పెట్టి... అత్తారింటికి దారేదంటే...

అయ్యో, అటుల ఆశ్చర్య పోవుకుడు. నేడు అమ్మాయిల బదులు అబ్బాయిలనే పంపుచున్నరేమో...అన్నటుల ఆ చిత్రమును 

తీసినారు.  ఆ కధానాయకుడు నిజ జీవితమున మూడు మార్లు అత్తారింటికి పోయి వచ్చినట్లు తెలియుచున్నది. అటుల 

బహు మార్లు వెడలిన అనుభవంతో, సారు ఈ చిత్రమున చొక్కపై చున్నీ కట్టుకుని, పసుపును రోకలితో దంచుతూ 'అత్త 

లేని కోడలుత్తమురాలు ఓయమ్మా...' అని పాట పడినారు. ఈ జంబలకిడి పంబ మాకు బహు ముచ్చట గోలిపినది.

విషయమేమన కధానాయకుడు అత్తారింటికి వెడలే ఆరడుగుల బుల్లెట్టు... వారికి పొగరు అను నామధేయము కల కళ్ళజోడు ఉన్నది.

అది నెత్తిన పెట్టుకున్నప్పుడు, మీరు పొరబడి, 'కళ్ళు నేత్తికెక్కాయా ' అనరాదు. 'పొగరు నేత్తికేక్కినదా...' అనవలయును. 

పొగరే కదా అని చులకన సేయరాదు. నాయకుని పొగరు ఫైబరు గ్లాసులతో నిర్మించినారు. అది గాలిలో ఎగురును, కొబ్బరి చెట్టేక్కును.

మరలా బూమెరాంగ్ గాలిలో విసిరినట్లు తిరిగి నాయకుని చేతికే వచ్చును. అహో, ఏమి చిత్రము ఈ పొగరు విష్ణు చక్రము వలె 

ఉన్నది సుమీ, అనుచు మాకు ఆశ్చర్యము వైచినది. ఆ సన్నివేశమున ఏలనో నాయకుని జీప్ ఆగిపోవును. పొగరు ఫైట్ 

కొరకు ఆగుట యుక్తమే. పిదప, అదేమీ చిత్రమో, ఫైట్ ముగిసినంతనే జీప్ స్టార్ట్ అగును. చిత్రము చివర పోలీసులు వచ్చినటుల 

ఈ సన్నివేశము మా మదిని ఉల్లాసపరచినది.

నాయకికి, నాయకునకు ఈ రోజుల్లో పెద్ద పరివారము, కాస్తో కూస్తో ఆస్తి ఆవశ్యకము. నిజ జీవితమున బీదరికము కల 

జనులు ఇటుల చిత్రమునకు వచ్చి, మరలా బీదలను ఏమి చూచెదరు? మరియు, నేడు ప్రతీ చిత్రమున ఎటులో అటుల 

కాస్తంత ఫ్యాక్షన్ ను ఇరికించుట అత్యావశ్యకము. లేకున్న చిత్రము మూలపడును. ఇవన్నియూ బాగుగా ఆకున కలిపినారు , చిత్రము వినోదమును కలిగించినది గాన, బాగుగా చూచుచున్నారు.

నాయకుడు తప్ప మిగిలిన పాత్రలకు పెద్దగా నటించవలసిన ఆవశ్యకత లేదు. నాయకుని చేత చెంప దెబ్బలు తిన్న 

చాలును. అప్పుడు వారి పళ్ళు ఊడి మనపై పడును. నాయకునికి కోపం వచ్చిన ఎవరో ఒకర్ని చితగ్గొట్టుట అలవాటు. 

నయము, ప్రేక్షకులను కొట్టు వెసులుబాటు లేదు. ప్రధాన నాయకి , పక్క నాయకి పక్కన వెలవెల బోయినదని చెప్పవచ్చును. 

అందులకే, ఆమెను ప్రక్కకు నేట్టుటకు ఒక ప్రేమికుని సృష్టించినారు. ముందుగానే ప్రేమించిన నాయకి, ఒక సన్నివేశమున 

నాయకుని వద్దకు వచ్చి బుగ్గలు ఏల లాగును ? బహుశా నాయకునికి చెంపదేబ్బల వలె, ప్రక్క నాయకికి బుగ్గలు లాగుట

 అభ్యాసము కావచ్చును.  

మొత్తానికి నాయకుడు నానా వాహనములను ఎక్కి, వాహన చోదకునిగా చేరి, అత్తారింట పాగా వేయును. జనులారా,

ఇది ఇల్లరికమని పోరాబడరాదు, కేవలము ఒక ఉపాయము. అట్లు అనేక ఉపాయములు చేసి, చెట్ల ఆకులు రాల్చి, 

కుప్పి గంతులు వైచి, ఎంతో సందడి చేసినారు. సారుకి ఒంటికాలిపై విన్యాసములను చేయుట అభ్యాసము. సంగీత దర్శకునికి 

వేవేల జేజేలు. బహు అద్భుతమైన బాణీలు కూర్చినారు. 'దేవా దేవం' అను పాట సంగీతసాహిత్యాల అద్భుత మేళవింపు.

'గగనపు' అన్న పాట సాహిత్యమూ ముచ్చట గోలిపినది. 'బేట్రాయి సామిదేవుడా' అన్న నృసింహ స్వామి జానపదం వాడిన 

తీరు బాగున్నది. దర్శకుని ప్రతిభ చక్కగా నున్నది. ఈ మారు వారు, వారి పొగరు చేసిన విన్యాసములను మీరునూ చూచి 

తీరవలె. వినోద ప్రధానమైన చిత్రము. బాగుబాగు.

ఇంక కొమ్మ దిగి చాలించెదను, లేకున్న నాయకుని విసనకర్రలు అలిగెదరు . నాయకునికి కోపం వచ్చిన మమ్ములను కొట్టుటకు మేము

 చిక్కము. కొమ్మలు మారుచూ ఉందుము. ఇక వారు ఆరడుగుల బుల్లెట్టు కావున మమ్ములను ఏమియూ చేయ శక్యము కాదు.

నాయకుల వారూ, ఆరడుగుల బుల్లెట్టు దిగవలెనన్న ఒక బ్రహ్మరాక్షసుని వెతుక్కోనుము. మా శరీరము మీకు యుక్తము కాదు.

కళ్యాణ ప్రాప్తిరస్తు! పునర్ అత్తారిల్లు ప్రాప్తిరస్తు !

ప్రయాణాల్లో ప్రయాసలు

ప్రయాణాలు అంటే నాకు రెండు రకాల మనస్తత్వాలు గుర్తుకొస్తాయి. ఇక్కడ కొందరు అతివాదులు మరి కొందరు మిత వాదులు ఉంటారు. కానీ సమవాదుల నిష్పత్తి వీళ్ళతో పోలిస్తే తక్కువనే చెప్పాలి.

మా తాతగారు ఆలూరి కృష్ణమూర్తి గారికి ప్రయాణం అంటే విపరీతమైన కంగారు. మూడు రోజుల ముందు నుంచే పెట్టి సర్దేసేవాళ్ళు. రైలు బయల్దేరడానికి ఆరు గంటల ముందే పెట్టె- బేడ , పిల్లా- జల్లా అంతా అక్కడ చేరాల్సిందే. ఒకసారి మేమంతా చిన్నప్పుడు మా బాబాయ్ గృహప్రవేశానికి కాకినాడ వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. మా పటాలం ఒక యాభై దాకా ఉండచ్చు. అంత మందికి ఎక్ష్ప్రెస్ ట్రైన్ అయితే ఖర్చు ఎక్కువని, పాసెంజర్ బుక్ చేసారు. రైలు బయల్దేరే ఆరు గంటల ముందు ట్రంకు పెట్టేలతో, తాతగారి హడావిడి గాభరాతో  అక్కడకి వెళ్ళిపోయాము. అసలే పాసెంజర్ ఎప్పుడూ టైం కి రాదు... ఇక పిల్లలకు ఏమిటి కాలక్షేపం(ఇది పాతికేళ్ళ ముందు కధ) ?

'ఆ జంతికలు... తంపడ కాయలు...', 

'ఆ పాపిడి... సోం  పాపిడి... '

'ఆ చనక్కయలె... వేయించిన చేనక్కయలె...'

'మావిడి తాండ్ర...'

'ఆ బిస్కెట్... బటాని ...'

' మల్లె పూలమ్మా, కనకాంబరాలే...'

'గిలక్కయిలు, బొమ్మలమ్మా...'

అలా ట్రైన్ వచ్చే ఆరుగంటల ముందు నుంచీ మొదలయిన పిల్లల డిమాండ్లు, ఆగి ఆగి పది గంటల్లో చేరాల్సిన పాసెంజర్ బండి పదహారు గంటల్లో చేరి ,మొత్తానికి తాత తన నిర్ణయానికి తల మొత్తుకుని, 'దీని బదులు ఎక్ష్ప్రెస్ రైలు టికెట్లే చవగ్గా అయిపోయేవేమో!' అని వాపోయే దాకా వచ్చేది. ఇది ప్రయాణాల్లో అతి వాదం.

ఇక మితవాదుల సంగతి. వీళ్ళు సరిగ్గా రైలు బయల్దేరే ముందు పడుతూ లేస్తూ, పరిగెడుతూ , రొప్పుతూ ఎక్కుతారు. వీళ్ళకు అదో తుత్తి. పోయిన సారి నేను హైదరాబాద్ నుంచీ తెనాలి వెళ్ళే ట్రైన్ ఎక్కాను. ట్రైన్ విజయవాడలో ఆగింది. బయల్దేరబోతుండగా గట్టిగా కేకలు వినబడ్డాయి.

'ఏవయ్యా టి సి ? నీకు బుద్ధుందా? నువ్వు అక్కడ ప్లాట్ఫారం మీద నిల్చుని ఉంటే, నీ వీపు గోకి, కృష్ణా ఎక్ష్ప్రెస్ ఇదేనా? అని అడిగానా లేదా? చంటి పిల్లలతో ఎక్కితే ఇదేనా చెయ్యడం?'

'చాల్చల్లెవమ్మా , చెప్పొచ్చావ్. కృష్ణా ఇదేనా అని వీపు గోకి అడిగావే కాని, హైదరాబాద్ వైపు వెళ్ళే కృష్ణా ఇదేనా, అని అడిగావా? ఈ సమయంలో రెండు రైళ్ళు ఇక్కడ ఆగుతాయి... చైను లాగి దిగు,' అన్నాడు.

ఆవిడ ఫైను పడితే పడిందని తెగించి, చైను లాగి దిగిపోయింది. పాపం చంటి పిల్లల తల్లి కదా, అందుకే ఫైను వెయ్యలేదుట. ఇలా కదిలే రైల్లోకి దూకే సమరోత్సాహం, ఆ పై వారి వదనాల్లో కనిపించే విజయోత్సాహం చూడాల్సిందే ! పాపం వీళ్ళతో ప్రయాణం చేసే వాళ్ళకే ఒక్కసారిగా బిపి పెరిగి ట్రైన్ ఎక్కి కూర్చోగానే లోటాడు నీళ్ళు తాగెస్తారు. 

మరి ఏం చెయ్యమంటారు పద్మిని గారు? అని అడుగుతారా? చేసేది ఏముంది చెప్పండి, మనం టైముకు వెళ్ళినా ట్రైన్ టైముకు రావాలని లేదుగా... మనం ఎక్కాల్సిన రైళ్ళు మన జీవిత కాలం లేటు... అంతేనండి. 

                                       

పిల్లల్ని 'పెంచేయ్యడం '

'నేనిలా అందంగా పుట్టకుండా నల్లగా, వికారంగా పుట్టినా బాగుండేది...' తీరిగ్గా కూర్చుని కుమిలిపోతోంది నా చిన్న కూతురు.

'ఏమయ్యిందే?'

'ఏం చెప్పనమ్మా, ఒకళ్ళు బుగ్గలు లాగుతారు, ఒకళ్ళు చెయ్యి పట్టుకు లాగుతారు, ఒకళ్ళు నెత్తి మీద ఒక్కటిస్తారు, కొంతమంది బలవంతంగా ఎత్తేసుకుని ముద్దులు పెట్టేస్తారు. అదే నేను అసహ్యంగా ఉంటే వీళ్ళ బాధ లేదు కదా. నీకు గుర్తుందా, ఆ రోజు ఒక అంకుల్ రోడ్డు మీద నా బుగ్గ లాగితే, చెవి నొప్పని రెండు రోజులు ఏడ్చాను..."

వెంటనే నాలో ఆలోచనలు ... కొంత మందికి అసలు పిల్లల్ని ముద్దు చెయ్యడమే రాదు. అలా చేస్తున్నామని అనుకుంటూ వాళ్ళను హింసిస్తారు. నిజానికి ఆ చిట్టి మనసులు బాధను చెప్పలేక  భయపడుతూ ఉంటాయి. మా ఫ్లాట్ కి రెండిళ్ళ అవతల ఒక కుటుంబం ఉంది. ఆవిడ ఉన్నట్టుండి హాహాకారాలు, వికటాట్టహాసాలు చేస్తుంది. 'వ్రా  భా...' అంటూ పొలికేకలు పెడుతుంది... ఏమయ్యిందా అని వెళ్లి చుస్తే, పిల్లాడికి అన్నమో, టిఫినో పెడుతుంటుంది. దానికి తగ్గట్టే కొడుకు కూడా ఏదో ఒక భయానక శబ్దాలు చేస్తాడు. చెప్పద్దూ, పిల్లల్ని అంత హృదయ విదారకంగా పెంచవచ్చని ఆవిడని చూసేదాకా నాకు తెలీదు. అసలు పిల్లల్ని పెంచడం, ముద్దు చెయ్యడం ఒక కళ అనిపిస్తుంది నాకు. 

ఇలాంటి వాళ్ళని మామూలుగా తిడితే లాభం లేదండోయ్. సుత్తి వీరభద్ర రావు పాత్రలో పరకాయ ప్రవేశం చేసి మరీ తిడతాను, కాసుకోండి.

" ఏవిటీ నీ మొహం మండ. దారిన పోయే దానయ్యవు, చక్కా పోక కుయ్యో మొర్రో అనేలాగా చంటి పిల్లల బుగ్గలు లాగుతావా? నీకు సుత్తి వైద్యం చెయ్యాల్సిందే! 'క ' గుణింతంతో తిడతా కాసుకో!

కపి బుద్ధుల కాకి ! కాకికి కాటుక పెట్టే కపాలశూన్య .కీచురాయిలా అరిచే కీటకమా . కుంకుడుకాయలు తినే కుంక. కూపం లో బెకబెక మనే కప్ప . కృంగికృశించే కృమి. కెనడాలో కత్తిపీటలు అమ్ముకునే కంగాళీ. కేరళలో కొబ్బరిచెట్లు లేక్కెట్టే కపోతం. కైపుగా కంకరాళ్ళు నమిలే కరకింకర .కొక్కిరాయి నెత్తిన కొండముచ్చు. కోతిపిల్లకు పేలు చూసే కోతి. కౌపీనాలు అమ్ముకునే కపాలి. కంబళి కప్పిన కంచరగాడిద. నిన్నూ... ఛి నీ కఃనీ కలుగులో పెట్ట.

అరె, అలా కంగారుగా పరిగెడతావే... ఇంకోసారి పిల్లల జోలికి వెళ్తావా? ఈ సుత్తితో పెట్టుకుంటే తిత్తి తీస్తా! జాగ్రత్త!

                          

బాటు భారతం

ఆ బాట్ చుస్తే చాలు నడక నేర్చిన బుడతడి నుంచీ నడవలేని ముదుసలి వరకూ ఆవేశం తన్నుకు  వచ్చేస్తుంది. ఏ చేత్తో బడితే ఆ చేత్తో తీసుకుని సవ్యసాచి లాగా రంగప్రవేశం చేసేసి , చాచి కొడుతుంటారు. ఇంకేముంది, చేతిలోకి తీసుకుని ఎడా పెడా చంపేస్తారు... ఏ బాట్ అండీ బాబూ , అంతా తిరకాసుగా ఉంది అంటారా? ఇదిగో, మా వారు అప్పుడెప్పుడో కట్టిన ఈ పారడీ బాణీ చదివి మీరే అర్ధం చేసుకోండి...

ఎక్కడ ఎక్కడ ఎక్కడ ఎక్కడ ఎక్కడ ఎక్కడ 
ఎక్కడ దాక్కున్నావే ఠక్కున చచ్చే దోమ 
ఎక్కువ చిక్కులు పెట్టక చిక్కవె చప్పున చక్కగ 
టక్కుల టక్కరిపెట్ట నిన్ను పట్టే దెట్ట 
రెక్కున్న దోమా కనులకు కనరావా 
ఉన్నాను రావా నలు చెరగుల తిరుగుతు మరి ... 

అర్ధం అయ్యింది కదూ, చెప్పేది దోమల బాట్ గురించి. అప్పట్లో మేము విజయవాడలో  ఉండే వాళ్ళం. అక్కడ పుష్కలంగా దోమలు ఉంటాయి. 'కచువా జలావ్ మచ్చర్ బగావ్ ...' అంటాడు కాని నిజానికి ఆ దూపానికి తట్టుకోలేక మనకే పారిపోవాలని అనిపిస్తుంది. 'అల్ అవుట్' పెడితే దోమల కంటే ముందు అవుట్ అయ్యేది మనమే అని, అందులో విష వాయువులు ఉంటాయని, దాని బదులు దోమల్తో కుట్టించుకోవడమే మేలని డాక్టర్ చెప్పారు. మరి ఏం చెయ్యాలి?

అప్పుడే దోమల బాట్లు రావడం మొదలయ్యాయి. ఇక మా వారు, పిల్లలూ చిటపటా సీమటపాకాయ పేల్చినట్టు దోమలు పేల్చసాగారు. అలా వెతుకుతూ తిరుగుతూ ఉండగా పుట్టింది పై పాట.

అయితే ఈ దోమల బాట్ 'అతి సుకుమారి లోక విరోధి...' టైపు అండి. ఇది చెయ్యి జారితే వెనక్కి తీసుకోలేము.... అంటే ఇక పని చేయ్యదన్నమాట. మళ్ళీ కొత్త పెళ్ళికూతురు దోమల బాటే గతి. పాతది దేనికీ పనికి రాదు. అలా మా ఇంటికి ఇప్పటికి పదికి పైనే పెళ్లి కూతుర్లు తెచ్చుకున్నాం... మరి మీరో ? 

                               

టీవీ మహత్యం

బయట ధరలు మండిపోతున్నాయి... సూపర్ మార్కెట్లకి, కూరలకి వెళితే, ఏదో ఒకటి ఖర్చు పెట్టకుండా ఉండలేము... అందుకే హాయిగా కాళ్ళు బారజాపుకుని, ఫ్యాన్ క్రింద కూర్చుని, వేడిగా టీ/కాఫీ తాగుతూ ఉంటే, మహాప్రభో, స్వర్గం కనిపిస్తుంది, ఇక ఏ ఖర్చూ ఉండదు, అనుకుంటున్నారా ? యెంత అమాయకులండీ మీరు ? మీ చేత ఖర్చులు పెట్టించేందుకు టీవీ ద్వారా వచ్చే ట్రిక్కులు కొన్ని చెప్పనా ?

కాంతమ్మ టీవీ ముందు నోరుతెరుచుకు కూర్చుని, లోక జ్ఞానం పొందుతోంది. ఇంతలో బానెడు పొట్టతో లబలబ లాడుతూ టీవీ లోకి వచ్చిందొక ఆకారం. తెల్లతోలు, మాటకి, నోటికీ పొసగని పొంతన. 'హాయ్, నా పేరు గిల్. నా పొట్ట వేళ్ళాడుతూ చాలా అసహ్యంగా ఉంది కదూ, అయితే ఇది నా పాత చిత్రం. ఇప్పుడు నేను ఎలా ఉంటానంటే... ఆబ్రకదబ్ర... హుష్ ఫటక్... ఇదిగో... ఇంతలో ఒక చక్కటి అమ్మాయి వచ్చి, 'ఓయ్ గిల్ నువ్వేనా ? ఏది, నన్నోకసారి గిల్లు...' అంటుంది. సంతూర్ సబ్బు వాడుతున్నవా ? అంటుంది... లేదు, ఈ డాక్టర్ టానిక్ వాడుతున్నా, ఇది నిజంగా అద్భుతం, కొబ్బరిబోండాం లాగా ఉన్న వాళ్ళను దాంట్లో వేసుకునే స్ట్రాలా అయ్యేట్టు పిండేస్తుంది...ఇది అంతా తప్పక వాడాలి...' అంటూ 'మాకు మా కస్టమర్ ల మీద యెంత నమ్మకమంటే, ఇది మీ చేతికి ఇచ్చాకే, డబ్బు తీసుకుంటాం...వాడకపోతే మీ ఖర్మ, మీ జన్మలో ఇటువంటిది దొరకదు, ' అంటాడు. ఈ లోపల ఒక డాక్టర్ వేషం వేసుకున్న మనిషి వచ్చి, 'ఇందులో వేసినవన్నీ సహజ మూలికలే, ఇది తవ్వకాల్లో బయటపడ్డ తాళపత్ర గ్రంధాలలో దొరికింది... అశ్వినీ దేవతలు వ్రాసింది...మీ కోసం దీని ధర కేవలం 9,999 (బాటా చెప్పు రేటులా )' అంటూ జ్ఞానబోధ చేస్తాడు. ఇంకేముంది... లావుపాటి కాంతమ్మ వెంటనే ఫోన్ చేసి, బోలెడు డబ్బు పోసి, ఆ మిరియాల కషాయం తెప్పించుకుంది.

జూలీ రెప్పవేయ్యకుండా, గుండెలు పిండేసే సెంటిమెంట్ తో ఉన్న సీరియల్ చూస్తోంది. ఈ లోపల 'కుటుంబ విలాపం' ప్రేక్షకులకు ఒక మంచి అవకాశం... బంగారం, రత్నాలు, వజ్రాలు గెల్చుకోండి... రోజూ సీరియల్ చూసి మేము అడిగే ప్రశ్నలకు ఎస్.ఎం.ఎస్ ద్వారా జవాబు ఇవ్వండి, వెలలేని బహుమతులు గెల్చుకోండి... ఇవాల్టి ప్రశ్నలు  ... సీరియల్ లో ఇవాళ చెవిలో పువ్వు పెట్టుకున్నది ఎవరు ? అరగంట సేపు శూన్యంలోకి చూస్తూ , నాలుగు మెట్లు ఎక్కింది ఎవరు ? బాల్చీడు కన్నీరు కార్చి, నానా శాపనార్ధాలు పెట్టింది ఎవరు ?' ... మీ సమాధానం వెంటనే పంపండి. జూలీ వెంటనే మెసేజ్ పంపింది, ఆ రోజే కాదు, బహుమతుల కోసం రోజూ పంపింది.... బహుమతి రాలేదు కాని, ఆ నెల జూలీ ఫోన్ బిల్లు వెయ్యి వచ్చింది.... జూలీకి తాత్కాలికంగా ఫోను వైరాగ్యం పట్టుకుంది.

చారులత వంటల ప్రోగ్రాం చూస్తోంది... ఇవాళ 'వంటింట్లో థండర్స్ ' కార్యక్రమంలో మనకు ఛాయాదేవి గారు, కాకరకాయ చారు చూపించబోతున్నారు.... చూద్దామా... ఛాయాదేవి పచ్చి కాకరకాయను కొరకొరా చూసింది, తరువాత గుప్పెట్లో బిగించి పిసికి, రసం తీసింది. ఆంకరమ్మ కు సందేహం వచ్చింది. 'మిక్సీ లో తియ్యచ్చు కదండీ... అనేసింది. అంతే, చురుక్కున చూసి,టీవీ కదా అని కోపం తమాయించుకుని, నవ్వు పులుముకుంటూ,  చటుక్కున ఇలా చెప్పింది... కాకరకాయను కంటి చూపుతో చంపి, రసం తీస్తేనే రుచి, అని. ఆ తరువాత ఛాయాదేవి నానా హాడావిడి చేసి, దొరికినవన్నీ చారులో వేసి, కుంకుడుకాయ రసం లాంటి పదార్ధం తయారు చేసింది. ఆంకరమ్మ విషం మింగిన శివుడిలా నవ్వుతూ, చాలా బాగుంది, చేదే లేదు... అంది.దానిలో ఎన్ని పోషకాలు ఉన్నాయో, కాకరకాయ షుగరు రోగులకు యెంత మంచిదో, తరువాత డాక్టరమ్మ చెప్పింది. చారులత వెంటనే బజారు వెళ్లి, కాకరకాయలు తెచ్చి, ఆ చారు చేసింది. ఆ కుటుంబం అంతా వారం రోజులు డొక్కున్నారు . డాక్టర్ ఖర్చులు తడిసి మోపెడు అయ్యాయి. 

అంతేనా ? ఇంకా టీవీ లో బోలెడన్ని చూపుతారు... మడిచే బల్లలు, టవళ్ళు ,చపాతీ మేకర్. వ్యాయామ ఉపకరణాలు, పండుగ ఆఫర్ లు... ఇంకెందుకు ఆలస్యం... నాయనలారా,  టీవీ చూడండి, చంచలమైన డబ్బుపై మోహం వీడండి... సర్వం టీవీ ఆర్పణం !

ఫేస్బుక్ ధీరులు

హరికధా పితామహులు ఆదిభట్ల నారాయణ దాసు గారు త్రాగుబోతులను వర్ణిస్తూ ఒక పద్యం చెప్పారు. అందులో, డోసు డోసుకు త్రాగుబోతులు ఎలా మారిపోతారో హాస్యాస్పదంగా వివరించారు. అదే పద్యం ముఖపుస్తక బాదితులకీ వర్తిస్తుందని నాకు అనిపించింది. ఆ పద్యానికి నేను వ్రాసిన పారడీ పద్యాన్ని చదవండి.

శుకః పికో కాకశ్చైవ ,మర్కట వాచాలశ్చతు !
జాడ్యంచ వైరాగ్యంచ ,సప్తైంతే ముఖపుస్తక లక్షణా !

మొదట అంతా చిలకల్లా పలుకుతారు. తరువాత కోకిలలా కూస్తారు. తర్వాత కాకిలా అరుస్తారు. తర్వాత కోతిలా గోడ మీద నుంచీ గోడమీదికి, వేర్వేరు గ్రౌపులలోకి చంచలంగా దూకుతారు. తర్వాత వాదోపవాదాలలో తమ వాచాలత చాటుతారు . నెమ్మదిగా వారికి ముఖపుస్తక జాడ్యం పట్టుకుంటుంది. ఎన్నాళ్ళు వాదిస్తారు... ఓపిక చచ్చి వైరాగ్యం పొందుతారు. అటువంటి వారిలో కొందరు ఖాతాలు ఎత్తేసి, వానప్రస్థం స్వీకరిస్తారు. ఇవండీ ముఖపుస్తక లక్షణాలు. ఈ రోట్లో తల పెట్టి, రోకటిపోటుకు తట్టుకుని, పై అవతారాలు ఎత్తి , నిలబడ్డవారే ధీరులు!

                              

ప్రాజెక్ట్ పిల్లితల

ప్రాజెక్ట్ పిల్లితల 

------------------

"పద్మిని, మీరు వెకేషన్ లో ఏం చేసారు ?"

నాకు బాగా తెలుసు, ఇలాంటి వాళ్లకు కావలసింది -- మనం మళ్ళీ ఇదే ప్రశ్న వాళ్ళను అడగడం, వాళ్ళు మేము మారిషస్ వెళ్ళాం, అమెరికా వెళ్ళాం, అది కొన్నాం, ఇది చూసాం అని గొప్పలు కొట్టుకోవడం. అవతలి వాళ్ళు ఆశించినట్టే చెప్పి, అడిగితే ఏం బాగుంటుంది, చెప్పండి ? మసాలా ఉండద్దు... వెంటనే నా బుద్ధి చేట్టేక్కేసింది.

'ఏముందండి? కంచరగాడిద చారలకు నల్ల గుడ్డ ముక్కలు కత్తిరించి అంటించాను. అల్లాదీన్ దీపానికి యెర్ర కందిపప్పు, పచ్చ కందిపప్పు గింజలు అంటించాను. లక్షణంగా ఉన్న బిగ్ షాపర్ కత్తిరించి, మళ్ళీ సూదితో సంచీ కుట్టి, దానికి రంగులేసి, టైలర్ దగ్గర ముష్టి అడుక్కోచ్చిన గుడ్డపీలికలతో దాన్ని అందంగా అలంకరించాను. ఇందుకు మా అమ్మాయికి వాళ్ళ టీచర్ అందరి చేత చప్పట్లు కూడా కొట్టించింది అనుకోండి..."

"అదేంటి? నాకేమీ అర్ధం కావట్లేదు. మీ ఆరోగ్యం బాగానే ఉందా?"

"హ, హ... చిన్నప్పుడు పనిలేని మంగలాడు పిల్లితల గొరిగాడు... అన్న సామెత వినే ఉంటారు. ఇప్పుడు తమ పిల్లల్ని కార్పొరేట్ స్కూల్ లో వేసిన తల్లిదండ్రుల పని కూడా అంతే! దొరక్క దొరక్క పిల్లలకు సెలవలు దొరికితే, ఆ కాస్త సమయంలో తల్లిదండ్రులు ఎక్కడ సుఖపడి పోతారో అని అనుమానించే పాఠశాల వారు, అర్ధం పర్ధం లేని ప్రాజెక్టులు ఇచ్చి చంపుతుంటారు. ఫీజు కట్టిన పాపానికి అవి చెయ్యక తప్పదు, పైగా ఒకటికి ఇద్దరు పిల్లలు ఉంటే, మీకు సెలవల్లో పండగే! ఇంట్లో కూర్చుని చుక్కలు చూడచ్చు, ఇక టికెట్ ఖర్చులు, ప్రయాణ ఆయాసం ఎందుకండి?"

"పిల్లల ప్రాజెక్టులు అంత కష్టమా? మీ పిల్లలు చిన్న క్లాసులేగా?" అందావిడ నీరు కారిపోతూ...

"మరే! కాని, ఇక్కడే ఉంది తిరకాసు. ఒకటో తరగతి పిల్ల తెర్మోకోల్ తో తాజ్ మహల్ కట్టలేదని వాళ్ళకీ తెలుసు. అయితే, తల్లిదండ్రులు చేస్తుంటే పిల్లలు చూసి నేర్చుకుంటారట. పాపం, స్కూల్ వాళ్ళ బుల్లి బుర్రలో ఎన్ని తెలివితేటలో. పోయిన సారి ఇలాగే తెర్మోకోల్, టూత్ పిక్స్ తో తాజ్ మహల్ కట్టుకు రమ్మన్నారు. తేకపోతే పరీక్షల్లో పది మార్కులు కట్. నేను చేస్తుంటే, మా చిన్నది కూర్చుని చూస్తుందా? ఆ తెర్మోకోల్ ముక్కలు తుంపి, నా నెత్తినేసి , బాగా చెయ్యి, అంటూ చక్కా పోయింది. తీరా చచ్చీ- చెడి తయారు చేసుకు వెల్దును కదా, స్కూల్ లో కార్ దిగంగానే పెద్ద గాలి వచ్చింది, ఈ పేకమేడ ఎగిరిపోయింది. నా కూతురు ఏడుపులన్కిన్చుకుంది. దాని ముక్కలు కాసిన్ని ఏరి, ఏదో ఆకారం చేసి, క్రింద 'తాజ్ మహల్' అని రాసి నెమ్మదిగా అక్కడ పెట్టి వచ్చేసా! "

"మీకంటే, అన్ని కళలూ వచ్చు. చేస్తారు. కాని, మరి ఏమీ రాణి తల్లిదండ్రులు ఏమి చేస్తారు?"

"శతకోటి దరిద్రాలకు అనంతకోటి ఉపాయాలని... ఇప్పుడు ఇటువంటి తల్లిదండ్రుల కోసమే డబ్బు తీసుకు ప్రాజెక్ట్ చేసి ఇచ్చే సంస్థలు వెలిసాయి. స్కూల్ వాళ్ళ పుణ్యమా అని వీళ్ళు పొట్ట పోసుకుంటున్నారు. మీరు కూడా ఈ సారి సెలవల్లో మా ఇంటికి రండి, మా పిల్లల ప్రాజెక్టుల్లో ఒక చేయ్యేద్దురు గాని!"

"వద్దు తల్లో, చెయ్యి వెయ్యను, మీ ఇంట్లో కాలూ వెయ్యను. చదవేస్తే ఉన్న మతి పోయిందని, ఇటువంటి ప్రాజెక్టులు చేస్తే, నాకు పిచ్చెక్కడం ఖాయం... ఉంటానే!"